Road to Istanbul

Afgelopen zondagavond heb ik te horen gekregen dat ik mee mag doen met de derde editie van de Transcontinental Race die om klokslag 12 uur 's nachts van de vijfentwintigste juli begint. Mijn plan is om een blogje bij te houden over mijn voorbereiding naar de race toe en tijdens de race hier neer te zetten hoe het mij vergaat.

Wat is de Transcontinental Race?

De Transcontinental Race (TCR) komt voort uit de romantische herinneringen van fietswedstrijden van vroeger. Toen coureurs nog avonturiers waren die dagen lang achter elkaar amper sliepen en de hele dag op de fiets zaten.

De TCR is dan ook een epische race van van Vlaanderen tot Istanbul. Er is geen vaste route, er zijn alleen stempelposten waar langsgefietst moet worden. Dit jaar zijn er 4 stempelposten:

1. Mont Ventoux, de bekende kale berg van de tour de france. Gemiddeld een stijgingspercentage van 7.4% over 21.8km.
2. Strada dell'Assietta. Dit is in mijn ogen de meest lastige passage, het is 60km lange weg waarvan 40km onverhard die vroeger een verdedigingslijn was, maar tegenwoordig wordt gebruikt om te recreëren.
3. Vukovar. Vukovar is een stad in het oosten van Kroatië waar veel is gevochten tijdens de onafhankelijkheidsoorlog van 1991 tot 1995. Naar Vukovar fietsen is op zich niet zo moeilijk, alleen moet je ervoor het binnenland van Oost Europa in wat logistiek gezien lastig is.
4. Mount Lovćen. Deze berg is redelijk onbekend, dat is eigenlijk onterecht hij is 29.6km lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 4.9%.

Tussen die punten mag dus zelf een route worden gekozen, een route die minimaal ongeveer 4000km zal zijn.
De klok van de race loopt de hele tijd door; pauzes en slaap moet je dus zelf inroosteren. Tenslotte is de race ook bijzonder omdat je jezelf moet ondersteunen, volgwagens zijn dus verboden, en alleen producten en diensten die commercieel verkrijgbaar zijn mogen gebruikt worden tijdens de wedstrijd.

Voor mensen die nog wat meer willen horen over de race is de documentaire Melons, Trucks & Angry Dogs interessant, en die staat gelukkig helemaal op Vimeo.